Η αξιολόγηση δεν τελείωσε με την Έκθεση αποτίμησης

Η επίθεση συνεχίζεται  -  Ο αγώνας είναι μπροστά μας! 

Με φανερή και αναμενόμενη την κόπωση και υπόγεια την απογοήτευση και την οργή, προχωρούμε οι εκπαιδευτικοί της Α΄/θμιας και της Β΄/θμιας στη λήξη του διδακτικού έτους. Η τακτική της διαρκούς εντατικοποίησης στην εργασία συνεχίζεται μέσα στις «διακοπές» με την ευθύνη για την «επ’ αόριστον» αναμονή παραλαβής των σχολικών βιβλίων, τις ηλεκτρονικές εγγραφές των μαθητών/τριών, κ.ά. Μια εντατικοποίηση που καθιέρωσε η αξιολόγηση και η εξεταστική υστερία της κυβέρνησης, με νέους αποκλεισμούς και κατηγοριοποιήσεις μέσω των ποικίλων νέων εξετάσεων (PISA και τύπου PISA για Δημοτικά και Γυμνάσια). Βιώσαμε τις «μεγάλες αναμετρήσεις» των πανελλαδικών με την ΕΒΕ αλλά και των προαγωγικών στα Λύκεια με την Τράπεζα Θεμάτων. Το ότι δεν οδηγηθήκαμε σε μια καθαρή εξεταστική «σφαγή», όπως όταν πρωτοεφαρμόστηκε η ΤΘ το 2014,  οφείλεται στο ότι η κυβέρνηση επέλεξε να περάσει καταρχάς «με το μαλακό» τη σκληρή πολιτική της, καθώς θυμάται και φοβάται τις αντιδράσεις γονέων-μαθητών-εκπαιδευτικών, που τότε ήταν άμεσες και μαζικές. Έτσι, με τις προσπάθειες των εκπαιδευτικών και τις οικονομικές θυσίες των κηδεμόνων προς τα φροντιστήρια, επιβίωσε των εξετάσεων αυτών σημαντικό ποσοστό μαθητών/τριών για φέτος.

Από την άλλη, η αποθάρρυνση των μαθητών των φτωχότερων λαϊκών στρωμάτων με χαμηλή επίδοση και η αποδοχή του ότι δε θα μπορέσουν να προχωρήσουν -τουλάχιστον στα ΓΕΛ- και άμεσα θα αλλάξουν τύπο σχολείου ή θα το εγκαταλείψουν, είναι στόχοι του υπουργείου υπέρ των ταξικών φραγμών και της αύξησης των ανισοτήτων, στους οποίους πέτυχε. Ανάλογα αποτελέσματα φέρνει και ο επόμενος «κόφτης» για την τριτοβάθμια, η δεύτερη εφαρμογή της ΕΒΕ μαζί με την απόφαση για 8000 περίπου λιγότερους εισακτέους από πέρυσι. 

Αμέσως μετά τις εξετάσεις, έγιναν οι συνεδριάσεις των συλλόγων διδασκόντων για την έγκριση της τελικής έκθεσης εσωτερικής αξιολόγησης των σχολείων. Με τη Δικτύωση δώσαμε τον αγώνα στα σωματεία μας και στους συλλόγους σε κάθε σχολείο, για την προκήρυξη και τη στήριξη των στάσεων εργασίας, τη συμμετοχή στην απεργία -αποχή σε όσες ΕΛΜΕ την είχαν προκηρύξει και την καταψήφιση των εκθέσεων σε όσες περιοχές δεν υπήρχε τίποτε από τα δυο προηγούμενα.

Η εικόνα που έχουμε μέχρι τώρα είναι η εξής:

Για την Α΄/θμια: Φαίνεται ότι υπερτέρησε η κατάθεση των ενιαίων κειμένων που προώθησε η ΔΟΕ, χωρίς όμως να έχουμε ποσοτικά στοιχεία για αυτή την επιλογή, ενώ υπήρξαν και σχολεία στα οποία καταγράφτηκε η συμμετοχή στην απεργία-αποχή που είχαν κηρύξει κάποιοι ΣΕΠΕ. Σε πολλά σχολεία δεν πραγματοποιήθηκε καν η ορισμένη από το νόμο συνεδρίαση και οι προϊστάμενοι/διευθυντές προχώρησαν «εν λευκώ» στην ανάρτηση των κειμένων. Η άποψη της επικράτησης των κοινών κειμένων διαδόθηκε και κεντρικά, με το πρόσημο της «νίκης του κινήματος» και καμιά παράταξη δεν προχώρησε σε σχετική ανακοίνωση. Ούτε λόγος δε, για το τι μπορεί να επακολουθήσει με την εξωτερική αξιολόγηση του Ιουλίου.

Για τη Β΄/θμια, όπου δεν υπήρχε κεντρική «γραμμή» από την ΟΛΜΕ: Στην πλειοψηφία των σχολείων έγιναν οι συνεδριάσεις, συζητήθηκαν και εγκρίθηκαν οι εκθέσεις των ομάδων. Με την αναμενόμενη τάση θετικής βαθμολόγησής τους. Πολύ μικρή συμμετοχή καταγράφτηκε στην απεργία-αποχή που είχαν προκηρύξει τοπικές ΕΛΜΕ. Στις περιπτώσεις όπου παρατάξεις που προωθούσαν τα κοινά κείμενα είχαν ισχυρή επιρροή σε συλλόγους διδασκόντων (π.χ. μέσω διευθυντών), εγκρίθηκαν τα κοινά κείμενα. Μεγαλύτερη συμμετοχή και διασπορά σε σχολεία καταγράφτηκε στη στάση εργασίας. Επίσης,  γνωρίζουμε ότι υπήρξαν  και μεμονωμένες περιπτώσεις καταψήφισης.

Συνολικά: Παρατηρείται μια αντίφαση μεταξύ των θέσεων των κυρίαρχων συνδικαλιστικών παρατάξεων και της θέλησης και αντίδρασης των συναδέλφων. Ενώ ουδεμία σοβαρή προσπάθεια έγινε από τις πρώτες (όπως και από τις λεγόμενες αριστερές, αγωνιστικές) για την προώθηση είτε της απεργίας-αποχής είτε της στάσης εργασίας, καταγράφτηκαν αντιστάσεις μέσα στους συλλόγους. Έτσι, η προηγούμενη γραμμή της νομικής κάλυψης μετασχηματίστηκε σε γραμμή αδράνειας.   

Η Δικτύωση εμφανίστηκε με συγκεκριμένες επιλογές στην κατεύθυνση της ανατροπής και, σε αυτή τη φάση, πίεσε αρκετές ΕΛΜΕ να κηρύξουν στάση εργασίας, με ολιγάριθμες αλλά δυναμικές παρεμβάσεις είτε στα ΔΣ, είτε στις μικρής συμμετοχής συνελεύσεις, όπου έγιναν. Παράλληλα (στο κείμενο-κάλεσμα της 10^ης/6), θέσαμε στη διάθεση των συναδέλφων μια πρόταση καταψήφισης της έκθεσης, για όπου αυτό θα ήταν απαραίτητο να καταγραφεί στα πρακτικά. Με συστηματική προσπάθεια στα σχολεία, συνομιλήσαμε και πείσαμε συναδέλφους/συναδέλφισσες να απέχουν.

Δώσαμε έμφαση στη στάση εργασίας. Φάνηκε ότι ήταν ρεαλιστικός στόχος που πετύχαμε να συντηρήσει ή να αναδείξει σε αρκετά σχολεία έναν πυρήνα συναδέλφων που εξέφρασε την αντίθεσή του στην αξιολόγηση και που στο άμεσο μέλλον θα είμαστε μαζί για τη συνέχεια. Το πόσο σημαντικό είναι αυτό το μικρό ποσοστό, μας το έδειξαν οι αντιδράσεις της διοίκησης, όταν διευθυντές απείλησαν με επανάληψη προσκλήσεων για τη διεξαγωγή των συνεδριάσεων ή προσπάθησαν να μη γίνουν καθόλου συνεδριάσεις, ώστε να μην καταγραφεί καμιά αντίρρηση.

Έχουμε και σε άλλες περιπτώσεις σημειώσει ότι ιδεολογικά η κυβέρνηση δεν έπεισε για τα θετικά αποτελέσματα της  αξιολόγησης και αναγκάστηκε με δικαστικές αποφάσεις να σύρει τον κλάδο στην εφαρμογή της, με την πολύτιμη βοήθεια συνδικαλιστικών ηγεσιών και παρατάξεων. Όπως και ότι ένα μεγάλο τμήμα των εκπαιδευτικών είτε δεν συμμετείχε καθόλου στο σχεδιασμό και την υλοποίηση των σχεδίων δράσης των ομάδων, είτε το έκανε με «βαριά καρδιά» αφήνοντας σε πρόθυμους διευθυντές, συντονιστές και άλλα επίδοξα στελέχη τη «βρώμικη» δουλειά. Πάντως, η δουλειά αυτή έγινε και οι εκθέσεις -ως κοινά κείμενα ή ως κείμενα που προέκυψαν με τους παραπάνω τρόπους- εγκεκριμένες είναι στη διάθεση του ΙΕΠ και των εξωτερικών αξιολογητών. Και έπεται η επόμενη φάση.

Από 26-29 Ιουν. πραγματοποιήθηκε το 91^ο συνέδριο της ΔΟΕ και ακολουθεί, 1-4 Ιουλ., το 20^ο συνέδριο της ΟΛΜΕ, από τα οποία θα προκύψουν και τα νέα ΔΣ. Η ΔΟΕ πανηγυρίζει για τη νίκη των ενιαίων κειμένων και ουδεμία άλλη συζήτηση γίνεται για την αξιολόγηση. Για την ΟΛΜΕ, υπάρχει η ανησυχία για πιθανή προσπάθεια αλλαγής, σε αντιδραστικότερη κατεύθυνση, των θέσεων των προηγούμενων συνεδρίων σχετικά με την αξιολόγηση. Σε κάθε περίπτωση, καθώς οι συνδικαλιστικές ηγεσίες έχουν απαξιωθεί και λόγω της στάσης τους στην αξιολόγηση μετά την απεργία-αποχή του Οκτώβρη, όλες οι παρατάξεις – συμπεριλαμβανομένων εκείνων του αγωνιστικού ρεφορμισμού - φαίνονται να ενδιαφέρονται μόνο για την αυτοσυντήρησή τους, μια λογική που μόνο ήττες φέρνει.

Επιμένουμε στην κοινή δράση και στην άσκηση πιέσεων στα σωματεία για μια αγωνιστική διέξοδο. Χωρίς αυταπάτες για το ρόλο των υποταγμένων συνδικαλιστικών ηγεσιών. Κόντρα στις λογικές ανάθεσης. Ο κεντρικός αγώνας ενάντια στη βάρβαρη, ταξική πολιτική στην εκπαίδευση παραμένει ο μεγάλος στόχος και το ουσιαστικότερο κομμάτι της δουλειάς μας γίνεται καθημερινά στα σχολεία. Από τις εκεί σχέσεις και συμμαχίες, επιτυγχάνονται μικρές νίκες. Από εκεί μπορούμε πάλι να πιάσουμε το νήμα για μαζικότερη συμμετοχή στις συνελεύσεις των σωματείων, χωρίς τις οποίες δεν οικοδομούνται προϋποθέσεις  για ανατροπή όχι μόνο της αξιολόγησης αλλά και όλων των αντιδραστικών αλλαγών στα εργασιακά μας και στη δημόσια εκπαίδευση συνολικά (μην ξεχνάμε ότι το νομοσχέδιο για τα πανεπιστήμια προχωράει).

Το προεκλογικό κλίμα που διαμορφώνεται, δύσκολα ευνοεί την προώθηση τέτοιων αγώνων, ωστόσο,  δεν πρέπει να μας σταθεί εμπόδιο. Η γενική ζοφερή εικόνα με τον πόλεμο, την ενεργειακή και επισιτιστική κρίση, τα εγκλήματα στο μεταναστευτικό και την κάθε αδιανόητη μέχρι πρότινος κρατική αυθαιρεσία να γίνεται νόμος, δεν αφήνει κανένα περιθώριο εφησυχασμού και αναβολής.

Σε ό,τι μας αναλογεί, η σύνδεση της κίνησης για την ανατροπή της αξιολόγησης με όλα τα θέματα που αφορούν την εκπαίδευση, η προβολή τους σε γονείς-κηδεμόνες και στους μαθητές/στις μαθήτριές μας, ο συντονισμός με τις αντίστοιχες κινήσεις φοιτητών-πανεπιστημιακών, είναι κατευθύνσεις για τη δημιουργία μετώπου που τις επιδιώκουμε και προσπαθούμε να τις κάνουμε πράξη. Η επίθεση συνεχίζεται. Οι αγώνες βρίσκονται μπροστά μας.

Για το κείμενο σε μορφή pdf για εκτύπωση πατήστε εδώ!

Απέχουμε από τις διαδικασίες - Καταψηφίζουμε την τελική έκθεση αποτίμησης

Συνεχίζουμε για την ανατροπή της αξιολόγησης

Διανύουμε μια περίοδο κατά την οποία η ρευστότητα και η αβεβαιότητα είναι τα μόνα δεδομένα σε γεωπολιτικό, οικονομικό και πολιτικοκοινωνικό επίπεδο. Η χώρα μας δεν μένει ανεπηρέαστη, καθώς το σκηνικό του πολέμου και η πλήρης μετατροπή της σε ορμητήριο των Αμερικανο-ΝΑΤΟϊκών προκαλούν κλιμάκωση της έντασης αλλά και αξιοποιούνται για μια ομόλογη εμβάθυνση της επίθεσης στην ελευθερία, στην εργασία και στις κοινωνικές κατακτήσεις της μεταπολίτευσης.

Στην εκπαίδευση αντιμετωπίζουμε πλέον στην πράξη τις αρνητικές αλλαγές. Τα εμφανή μέτωπα αυτό τον καιρό είναι από τη μια η κυριαρχία των εξετάσεων που θα φέρει νέους αποκλεισμούς στους φτωχούς, ενώ ήδη τυποποιεί την εκπαιδευτική διαδικασία για όλους, και από την άλλη η ωμή καταστολή στα πανεπιστήμια. 

Στο φόντο, εξελίσσεται στην Α΄/θμια και στη Β΄/θμια εκπαίδευση η διαδικασία της εσωτερικής αξιολόγησης των σχολείων, όχι βέβαια απρόσκοπτα και ακριβώς όπως ορίζεται από τη νομοθεσία. Παρατηρούμε έντονες αντιφάσεις, καθώς η κυβέρνηση έχασε ιδεολογικά τη μάχη της αξιολόγησης και αναγκάστηκε με δικαστικές αποφάσεις να σύρει τον κλάδο στην εφαρμογή της, με την πολύτιμη βοήθεια συνδικαλιστικών ηγεσιών και παρατάξεων. Είναι αλήθεια ότι ένα μεγάλο τμήμα των εκπαιδευτικών είτε δε συμμετέχει καθόλου στο σχεδιασμό και την υλοποίηση των σχεδίων δράσης των ομάδων είτε το κάνει με «βαριά καρδιά» αφήνοντας σε πρόθυμους διευθυντές, συντονιστές και άλλα επίδοξα στελέχη τη «βρώμικη» δουλειά. «Για τα μάτια του υπουργείου», πάντως, γίνονται δράσεις και ανεβαίνουν στην πλατφόρμα του ΙΕΠ κείμενα με προχειρότητα που συχνά προσβάλλουν κάθε έννοια επιστήμης, παιδαγωγικής αλλά και λογικής. Το υπουργείο και η κυβέρνηση,  επιδεικνύοντας ευελιξία, θέτουν ως προτεραιότητα την εμπέδωση και την κατοχύρωση της αξιολόγησης, χωρίς να ασκούν -για την ώρα- αφόρητες πιέσεις προς τους εκπαιδευτικούς που δεν συμμετέχουν καθόλου ή συμμετέχουν για το «θεαθήναι» στις διαδικασίες της αξιολόγησης. 

Είναι κραυγαλέες οι τεράστιες ευθύνες των συνδικαλιστικών ηγεσιών σε ΟΛΜΕ και ΔΟΕ που δεν κάνουν τίποτε για να πάρει συλλογική έκφραση η διάχυτη δυσφορία του κλάδου. Τηρουμένων των αναλογιών και της δυναμικής στην αρχή της χρονιάς, φάνηκε αδύνατο για μεγάλο κομμάτι της βάσης να ξεπεράσει την ανάθεση της οργάνωσης του αγώνα στις ηγεσίες, οι οποίες μας οδηγούν από ήττα σε ήττα, με αποτέλεσμα να προσαρμόζεται στο συμβιβασμό και την ανημποριά. Στην ΟΛΜΕ οι κυρίαρχες παρατάξεις συνεχίζουν να προωθούν την πολιτική της αδράνειας, του εφησυχασμού και της υποταγής στην αξιολόγηση και δεν έχουν ψελλίσει τίποτε για τη στάση που πρέπει να κρατήσουν οι εκπαιδευτικοί στις διαδικασίες της αποτίμησης που είναι μπροστά.

Η «φωνή» της ΟΛΜΕ συμπληρώνεται από την εξίσου υπονομευτική τακτική της ΔΟΕ,  που σύσσωμη έχει από καιρό επιλέξει την τακτική κατάθεσης των «ενιαίων κειμένων». Το επιχείρημα της ενότητας που επικαλούνται οι κυρίαρχες και μη παρατάξεις στη ΔΟΕ δεν μπορεί να αποκρύψει ότι τα «ενιαία κείμενα» συνιστούν τυπικά συμμετοχή στη διαδικασία της αξιολόγησης. Για τους εμπνευστές τους αποτελούν ένα «τέχνασμα», που, ωστόσο, δεν μπορεί να ξεγελάσει τον αντίπαλο (υπουργείο και κυβέρνηση) αλλά, προωθώντας τη λογική της αντιμετώπισης της αξιολόγησης με «μηδενικό κόστος» και ένα ψευδές αίσθημα νίκης και ασφάλειας, υπονομεύει την προσπάθεια για τη δημιουργία όρων μαζικής αντίστασης και ανατροπής της. Σε τελική ανάλυση, όσοι σύλλογοι καταθέσουν τα «ενιαία κείμενα» θα καταγραφούν από την ηγεσία του υπουργείου ότι συμμετείχαν κανονικά στη διαδικασία, ενώ βέβαια καμιά απάντηση δε δίνεται για το τι θα επακολουθήσει στην επόμενη φάση της εξωτερικής αξιολόγησης.

Τα διαπιστευτήρια στη νομιμότητα, πάντως, έδωσε και η επιμονή στην απεργία-αποχή ως τη μόνη αγωνιστική λύση απέναντι σε ένα στρατηγικό στόχο του συστήματος. Οι παραπάνω επιλογές έδωσαν μεν στην αρχή μια ώθηση, αλλά σύντομα κατέληξαν να πλήξουν την αγωνιστική διάθεση, όπως φάνηκε ήδη από τον Οκτώβριο. Η υποχώρησή μας άφησε τον χώρο και έδωσε τον χρόνο στην κυβέρνηση αφενός να προχωρήσει στην εφαρμογή όσων προβλέπουν οι νόμοι 4823/2021 και 4692/2020, με διαλυτική επίδραση σε συλλόγους και σχολεία και αφετέρου να καθιερώσει την Τράπεζα Θεμάτων για τις εξετάσεις, χωρίς να μπορέσει να αναπτυχθεί κανενός είδους αντίσταση σε αυτά. Άμεσα συνδεδεμένες είναι και οι αλλαγές στα πανεπιστήμια: από την ΕΒΕ μέχρι τις συγχωνεύσεις τμημάτων, τη μείωση των εισακτέων, το επόμενο νομοσχέδιο για την επίσημη συμμετοχή των επιχειρήσεων στο έργο και τη διοίκηση των πανεπιστημίων και -φυσικά- την πανεπιστημιακή αστυνομία.

Απέναντι στην καλλιεργημένη αντίληψη ότι όλα έχουν τελειώσει και κριθεί, είναι ανάγκη να αναπτυχθεί και να δυναμώσει μια άλλη συνδικαλιστική προοπτική και πρακτική. Η μάχη συνεχίζεται, εφόσον μέχρι την 25η Ιουνίου πρέπει να εγκριθεί η τελική Έκθεση Εσωτερικής Αξιολόγησης σε ειδική συνεδρίαση των συλλόγων. Επομένως:

• Να πιέσουμε ώστε οι ΕΛΜΕ και ΣΕΠΕ να κηρύξουν κυλιόμενες στάσεις εργασίας,  ώστε  να στηριχτούν συνδικαλιστικά όλοι οι συνάδελφοι-συναδέλφισσες, προκειμένου να μην συμμετέχουν στη συνεδρίαση.
• Να αξιοποιήσουμε και να δηλώσουμε την απεργία-αποχή στις ΕΛΜΕ και ΣΕΠΕ που την έχουν επαναπροκηρύξει.
• Όπου δεν υπάρχουν οι παραπάνω δυνατότητες, συμμετέχουμε στη συνεδρίαση της αποτίμησης και δεν κάνουμε καμιά πρόταση, ούτε εγκρίνουμε την τελική Έκθεση. Ακόμα κι αν έχουμε συμμετάσχει με οποιονδήποτε τρόπο μέχρι τώρα, διατηρούμε το δικαίωμα να  καταψηφίσουμε την αποτίμηση των σχεδίων δράσης. Αν μειοψηφίσουμε και μόνον εφόσον το επιθυμούμε (ανάλογα με τις ιδιαιτερότητες του συλλόγου διδασκόντων), μπορούμε ως μειοψηφία να ζητήσουμε να καταγραφεί η άποψή μας στο πρακτικό του συλλόγου. Για τη συγκεκριμένη περίπτωση, ως πρόταση δίνεται το παρακάτω κείμενο: «Καταψηφίζω (-ουμε) την αποτίμηση των σχεδίων δράσης και την έκθεση εσωτερικής αξιολόγησης καθώς η συμμετοχή της (μεγάλης) πλειοψηφίας των μελών του Συλλόγου στην υλοποίηση και την αποτίμησή τους είναι αποτέλεσμα ανάθεσης εκ μέρους του Διευθυντή, μετά τη δικαστική απόφαση (4242/2021 του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, 13/10/2021) που έκρινε παράνομη την κηρυγμένη από τις ΟΛΜΕ-ΔΟΕ απεργία-αποχή από τη συγκεκριμένη διαδικασία. Συντάσσομαι (-μαστε) με την καταγεγραμμένη θέση των συλλογικών συνδικαλιστικών μας οργάνων, σύμφωνα με την οποία οι διαδικασίες αξιολόγησης θίγουν λαϊκές κατακτήσεις στο δημόσιο σχολείο και παράγουν νέα αντιεκπαιδευτικά αποτελέσματα».

Το τρίπτυχο αυτό μπορεί να αποτελέσει ένα βήμα για να κρατηθούν ζωντανές και να εκφραστούν όσο γίνεται πιο συλλογικά οι διάσπαρτες και μεμονωμένες πράξεις αντίστασης. Η αξιολόγηση,  που προωθεί την πειθάρχηση και τη χειραγώγηση των εκπαιδευτικών, την κατηγοριοποίηση σχολείων και εκπαιδευτικών, την υπονόμευση των εργασιακών και συνδικαλιστικών δικαιωμάτων, συμπληρώνει την αντιδραστική κυβερνητική-συστημική πολιτική της απογείωσης των ταξικών φραγμών στη δημόσια εκπαίδευση. Με δεδομένο ότι ως  επόμενα βήματα προβλέπονται η εξωτερική και αργότερα η ατομική αξιολόγηση, γίνεται φανερή η αναγκαιότητα οικοδόμησης προϋποθέσεων για μια κεντρική-συνολική μάχη με την κυβέρνηση για την ανατροπή της αξιολόγησης με αγώνες, απεργίες και διαδηλώσεις.

Η σύνδεση του αγώνα των εκπαιδευτικών ενάντια στην αξιολόγηση με τον αγώνα ενάντια στην τράπεζα θεμάτων και στην ΕΒΕ, που χτυπούν άμεσα το δικαίωμα στις σπουδές για τα παιδιά από τα φτωχά λαϊκά στρώματα, όπως και με τον αγώνα των φοιτητών ενάντια στα ΜΑΤ που εισβάλλουν στις σχολές, ενάντια σε όλους τους νόμους και νομοσχέδια που μετατρέπουν το πανεπιστήμιο σε χώρο ανοιχτό σε λίγους καταστέλλοντας την ελευθερία σκέψης, δράσης και τις κινηματικές διαδικασίες, και -επομένως- η δημιουργία μετώπου με φοιτητές και γονείς, θα πολλαπλασιάσουν τις δυνατότητες και θα ανοίξουν ελπιδοφόρα προοπτική νίκης.

Για το κείμενο σε μορφή pdf για εκτύπωση πατήστε εδώ!