Ενημέρωση από την πανελλαδική συνάντηση της 29ης Απριλίου 2022

Στην πανελλαδική συνάντηση της Δικτύωσης που έγινε στην Αθήνα την Παρασκευή 29 Απρίλη στον χώρο του βιβλιοπωλείου «εκτός των τειχών», συμμετείχαμε εκπαιδευτικοί από την Α’/θμια και Β’/θμια από όλη την Αττική, την Πάτρα και την Καρδίτσα, ενώ συνδέθηκαν διαδικτυακά και μέλη της Δικτύωσης από τις άλλες πόλεις.

Έγινε απολογισμός της παρουσίας μας και της δράσης μας από τον Δεκέμβριο μέχρι σήμερα (οι συναντήσεις, η συγγραφή και δημοσιοποίηση κειμένων, η διατήρηση του blog και της σελίδας στο fb, οι διαδικτυακές εκδηλώσεις, οι παρεμβάσεις στα σωματεία και στα σχολεία).

Παρουσιάστηκε συνοπτικά το περιεχόμενο των νόμων: Γαβρόγλου (4547/2018 για την αξιολόγηση, 4589/2019 προσοντολόγιο, 4610/2019 αλλαγές στην τριτοβάθμια), και Κεραμέως (4592/2020 και 4823/2021 που αφορούν την αξιολόγηση αλλά και όλες τις αλλαγές στη Β/θμια: Τράπεζα Θεμάτων, ΕΒΕ, αλλαγές στη διοίκηση και στη λειτουργία των συλλόγων διδασκόντων, την αυτονομία των σχολικών μονάδων, την ενίσχυση των αρμοδιοτήτων των διευθυντών και τις διαδικασίες της εσωτερικής και εξωτερικής αξιολόγησης), προκειμένου να αποδειχθεί η σύνδεσή τους και το βάθος της επιχειρούμενης αναδιάρθρωσης της εκπαίδευσης και από τις δυο κυβερνήσεις.

Παρουσιάστηκε το περιεχόμενο της Βίβλου Ψηφιακού Μετασχηματισμού, 2020-2025, κειμένου στρατηγικής για την αξιοποίηση της ψηφιακής τεχνολογίας σε όλους τους τομείς της διοίκησης, αλλά συγκεκριμένα στην εκπαίδευση με σκοπό την απόκτηση ψηφιακών δεξιοτήτων και την ψηφιοποίηση της εκπαιδευτικής διαδικασίας, με τα συνακόλουθά του, προκειμένου να συνδεθεί με την τηλεκπαίδευση αλλά και όλη την αλλαγή στην εκπαίδευση και τις εργασιακές σχέσεις.

Εκτέθηκε η κατάσταση στο συνδικαλισμό: πώς στάθηκαν οι συνδικαλιστικές οργανώσεις απέναντι στις προκλήσεις της κυβέρνησης. Το θέμα της αστικής επιρροής και της γραφειοκρατικής λειτουργίας  στα σωματεία, τα οποία σαφώς θέτουν εμπόδια σε οποιαδήποτε ουσιαστική διεκδίκηση και ριζοσπαστικοποίηση του αγώνα. Επικαλούμενη διαρκώς τα θέματα των «συσχετισμών δυνάμεων», όπως και των «όρων και των προϋποθέσεων», για τη δημιουργία των οποίων δε γίνεται καμιά προσπάθεια.

Μπήκε ο προβληματισμός και ακολούθησε συζήτηση με διαφοροποιημένες προσεγγίσεις όσον αφορά την εμπορευματοποίηση της μόρφωσης και πιθανό μετασχηματισμό του δημόσιου σχολείου σε επιχειρηματικό πεδίο, με χαρακτηριστικά που συναντάμε στις καπιταλιστικές επιχειρήσεις.

Διαπιστώθηκε η ανάγκη ανάδειξης της σύνδεσης αφενός της αξιολόγησης με όλα τα ζητήματα αναδιάρθρωσης στην εκπαίδευση, αφετέρου της επίθεσης που δέχεται η εκπαίδευση με τη συνολικότερη επίθεση στις εργασιακές σχέσεις, στις ελευθερίες και στα κεκτημένα. Την επιχειρούμε ήδη, αλλά είναι ανάγκη να τη διευρύνουμε. Προτάθηκε και η αλλαγή ονόματος της Δικτύωσης, στην κατεύθυνση των αντιστάσεων στη συνολική επίθεση που δεχόμαστε. Ο πόλεμος που έχει ξεσπάσει στην Ουκρανία ρίχνει βαριά τη σκιά του σε όλα τα θέματα. Όλοι οι εργαζόμενοι και ιδιαίτερα οι εκπαιδευτικοί γνωρίζοντας πως τη νεολαία θα βάλουν πρώτα μπροστά στις κάνες των πολυβόλων, πρέπει να παλέψουμε μαζί με τον λαό για να σταματήσει ο άδικος πόλεμος που γίνεται κάθε μέρα πιο επικίνδυνος κι απειλεί όλη την ανθρωπότητα.

Συμφωνήσαμε ότι στη Δικτύωση έχουμε δημιουργήσει τον χώρο και τον χρόνο συνάντησης, στήριξης και δράσης για όσες και όσους πιστεύουμε στην αλληλεγγύη και στο συλλογικά οργανωμένο αγώνα, μέσα από σωματεία που θα εκφράζουν τις δικές μας ανάγκες και θα προωθούν τα δικά μας αιτήματα. Η Δικτύωση δεν αντικαθιστά τα σωματεία αλλά αποτελεί ένα όχημα για τη συσπείρωση και την αγωνιστική κίνηση των εκπαιδευτικών επιχειρώντας να ανοίξει δρόμους και ρωγμές στα σημεία όπου ο επίσημος συνδικαλισμός βάζει φραγμούς. Το θέμα της αλλαγής ονόματος θα συζητηθεί στο άμεσο μέλλον.

Αποφασίσαμε:

  • Καθώς στο ζήτημα της αξιολόγησης δεν υπάρχει εφησυχασμός, ούτε έχει κριθεί, να επικαιροποιήσουμε τη θέση μας για μη συμμετοχή και να καλέσουμε συναδέλφους και συναδέλφισσες να μην υπογράψουν τις τελικές εκθέσεις που τυχόν κατατεθούν.
  • Να οργανώσουμε τοπικές δράσεις ή κάποια πανελλαδική πριν από τη λήξη των μαθημάτων, με στόχο τη σύνδεση όλων των αλλαγών στην εκπαίδευση με την αξιολόγηση. Μπορεί να είναι συγκέντρωση (με στάση εργασίας, όπου είναι δυνατό, ή απογευματινή) ή εκδήλωση (διαδικτυακή ή δια ζώσης).
  • Να εκτεθεί και να αναλυθεί το παρόν και το μέλλον των αλλαγών στα εργασιακά και στο συνδικαλισμό, όπως έχουν σχεδιαστεί στον νόμο Χατζηδάκη.
  • Να προωθήσουμε τις συνελεύσεις στις ΕΛΜΕ, με πρόταση την κήρυξη απεργίας την πρώτη μέρα των ενδοσχολικών εξετάσεων με Τράπεζα Θεμάτων για την Α’ και Β’ τάξεις των λυκείων και συνελεύσεις για τη συνέχισή της τις επόμενες ημέρες.
  • Να ασχοληθούμε με τους τρόπους γνωστοποίησης των θέσεών μας στις ΟΛΜΕ και ΔΟΕ, στο αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα.

Κόντρα στον εφησυχασμό και τον συμβιβασμό, παλεύουμε για τα δικαιώματα και τις ανάγκες μας, τις δικές μας και των μαθητών μας.

Δικτύωση εκπαιδευτικών για την ανατροπή της αξιολόγησης

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ: Παρασκευή 29 Απρίλη, 1 μ.μ.

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ της «Δικτύωσης Εκπαιδευτικών για την ανατροπή της αξιολόγησης» θα γίνει στην Αθήνα την Παρασκευή 29 Απρίλη στη 1 μ.μ., στον χώρο του βιβλιοπωλείου «εκτός των τειχών» (Γραβιάς 10-12, Εξάρχεια). Θα συζητηθούν οι εξελίξεις στον χώρο της εκπαίδευσης, το πρόγραμμα δράσης και οι προτάσεις που θα κατατεθούν προς ΕΛΜΕ και ΣΕΠΕ.

Το βαρύ κλίμα, τον φόβο αλλά και τον «εφησυχασμό» που επικρατεί σε κοινωνία και σχολεία, λόγω των αντιδραστικών πολιτικών που επιβάλλονται, καθώς και το γεγονός του πολέμου, θα αντιμετωπίσουν μόνο οι αγώνες. Σε αυτούς βρίσκεται η ελπίδα και η δύναμη.

Γιατί να απεργήσουμε στις 6 Απρίλη;

Την απάντηση στην ερώτηση δεν την ορίζουν οι εργατοπατέρες της ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ που την εξήγγειλαν. Αυτοί που ούτε προσχηματικά δεν κήρυξαν τις καθιερωμένες απεργίες πριν από τον προϋπολογισμό ή για το νόμο Χατζηδάκη. Η απάντηση προκύπτει από την πραγματικότητα και τις δραματικές εξελίξεις που ζούμε. ΠΟΛΕΜΟΣ, ΘΑΝΑΤΟΣ, ΠΡΟΣΦΥΓΙΑ, ΦΤΩΧΕΙΑ, ΕΞΑΘΛΙΩΣΗ, ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ…

Η ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ στις 6 Απρίλη πρέπει να γίνει δική μας υπόθεση αποκτώντας τα χαρακτηριστικά που εμείς θέλουμε, ώστε να ακουστεί μαζικά και δυνατά η φωνή των εκπαιδευτικών, της νεολαίας, και των από τα κάτω:

Ø  Ενάντια στον πόλεμο, σε ενδεχόμενη επέκτασή του και στην εμπλοκή της χώρας μας σ’ αυτόν.

Οι ιμπεριαλιστές συγκρούονται και με το αίμα -σήμερα- του Ουκρανικού λαού ξαναχαράζουν σύνορα και σφαίρες επιρροής. ΗΠΑ-ΝΑΤΟ και ΕΕ και από την άλλη η Ρωσία, δεν διστάζουν να θυσιάσουν τις ζωές αθώων ανθρώπων. Όλοι τους με το πρόσχημα της υπεράσπισης της δημοκρατίας και της ελευθερίας, ενώ το διακύβευμα είναι μια νέα πολιτική ισορροπία. Ακριβώς με τις ίδιες δικαιολογίες άρχισαν η εισβολή στο Ιράκ, η διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, η ισοπέδωση της Λιβύης και της Συρίας.

 Μόνο η πάλη των λαών μπορεί να βάλει φραγμό στον πόλεμο και στο σύστημα που τον προκαλεί και τον τροφοδοτεί. Αυτή η πάλη σημαίνει, επίσης, να δυναμώσει ο αγώνας ενάντια στη παράδοση όλης της χώρας ως πολεμικής βάσης στο ΝΑΤΟ. Είναι χυδαία η αντίφαση, από τη μια το Υπουργείο Παιδείας να προτείνει υλικό για μαθήματα υπέρ της ειρήνης στα σχολεία, ενώ από την άλλη η κυβέρνηση έχει ήδη εμπλέξει τη χώρα στις επιχειρήσεις (όπως με αποστολή πολεμικού υλικού και ομιλία του Ζελένσκι στη Βουλή). Την ίδια στιγμή, ακολουθεί την αντιδραστική προπαγάνδα της Δύσης σχετικά με τον πόλεμο και τονώνει τα εθνικιστικά αντανακλαστικά απέναντι στις γειτονικές χώρες.    

Όπως εργαλειοποιήθηκε η πανδημία, το ίδιο επιχειρείται τώρα με τον πόλεμο που κι αυτός παρουσιάζεται ως φυσικό φαινόμενο, με σκοπό να συνεχιστεί η επίθεση στην κοινωνία με τη διάλυση εργασιακών σχέσεων και συνδικαλιστικών ελευθεριών και την ιδιωτικοποίηση της υγείας, της παιδείας και της ενέργειας. Ήδη το παράδειγμα της αναστολής εργασίας των 5000 υγειονομικών, δείχνει τις προθέσεις της κυβέρνησης για απολύσεις και διάλυση της δημόσιας υγείας.

Ø  Ενάντια στον εσωτερικό πόλεμο, που σημαίνει:

Ενάντια στην ακρίβεια διεκδικώντας αυξήσεις στους μισθούς. Οι εκπαιδευτικοί, όπως και όλοι οι εργαζόμενοι, νιώθουν στο πετσί τους τις μεγάλες αυξήσεις στα είδη πρώτης ανάγκης και στους λογαριασμούς. Ο ΜΗΝΑΣ ΠΛΕΟΝ “ΔΕΝ ΒΓΑΙΝΕΙ”.

Ενάντια στον αντεργατικό νόμο Χατζηδάκη (ν. 4808), με τον οποίο η κυβέρνηση καταργεί  κάθε δικαίωμα που κατακτήθηκε μέσα από απεργίες και αγώνες. Εντείνει την εκμετάλλευση,  χειροτερεύει τους όρους δουλειάς και βάζει το συνδικαλισμό «στο γύψο». Η «νομιμότητά» τους βγάζει παράνομο όποιον τολμά να σηκώσει κεφάλι. Τον δρόμο για μας δείχνουν οι αγώνες της e-food, COSCO, ΛΑΡΚΟ, ΚΑΒΑΛΑ-OIL.

Ενάντια στην πολύπλευρη αναδιάρθρωση της δημόσιας εκπαίδευσης. Αφού απογείωσε τους ταξικούς αποκλεισμούς με την τηλεκπαίδευση τα δυο χρόνια της πανδημίας, το υπουργείο εμμένει στην εφαρμογή τόσο της Τράπεζας Θεμάτων, με αύξηση της ύλης σε χρονιά εξαιρετικών κενών και απουσιών, όσο και της ΕΒΕ για την πρόσβαση στην τριτοβάθμια. Προκειμένου από τη μια να απορριφθούν χιλιάδες παιδιά και από την άλλη να προσανατολιστεί όλη η διδασκαλία σε κυνήγι επιδόσεων σε διαρκείς εξετάσεις (πρόσφατα και διεθνείς -PISA). Η αξιολόγηση έρχεται να κατηγοριοποιήσει τα σχολεία, με βάση τις επιδόσεις αυτές αλλά και την «αυτονομία» στην εξεύρεση πόρων και το άνοιγμα σε ιδιώτες. Οι απειλές σε όσους επιχειρούν να αντισταθούν, εντάθηκαν με το χτύπημα της μαζικής, αρχικά, απεργίας-αποχής του κλάδου μας και τώρα προχωρούν με τις κυρώσεις στους 114 διευθυντές/τριες που αρνήθηκαν να καταθέσουν τις περσινές εκθέσεις αυτοαξιολόγησης.

Η «επιδρομή» συμπληρώνεται με την ελαστικοποίηση των σχέσεων εργασίας των αναπληρωτών (καθιέρωση τρίμηνων συμβάσεων), με την επέκταση του εργασιακού χρόνου σε κάθε είδους σεμινάρια και εξωδιδακτικά καθήκοντα, με τις βαθιές αλλαγές στη λειτουργία των συλλόγων και τις εξουσίες των διευθυντών (ν. 4823/2021). H πίεση και το άγχος βιώνονται καθημερινά και εξουθενώνουν, ενώ τα δικαιώματα συνθλίβονται.

Για όλα αυτά, και άλλα τόσα που δεν αναφέρθηκαν, ΝΑ ΑΠΕΡΓΗΣΟΥΜΕ στις 6 Απρίλη. Κόντρα στις συμβιβασμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες που όλο αυτό το διάστημα κάνουν τα πάντα για να περάσει αδιαμαρτύρητα η αντεργατική-αντιεκπαιδευτική  πολιτική! Η κήρυξη της γενικής απεργίας στις 6 Απρίλη δεν μπορεί να τους απαλλάξει από τις βαρύτατες ευθύνες τους.

Είναι ώρα οι εργαζόμενοι να βγούμε στο προσκήνιο! Επειδή θέλουμε να καλύπτουμε τις ανάγκες μας, επειδή αξίζουμε τη μόρφωση και αγαπάμε τη ζωή!

Να κάνουμε την οργή μας αντίσταση και διεκδίκηση, μέσα από την συγκρότηση συλλογικών αγώνων.


Για το κείμενο σε μορφή pdf για εκτύπωση πατήστε εδώ!

Ανοικτή εκδήλωση: Η τηλεκπαίδευση δεν είναι εκπαίδευση

 

Την Κυριακή 27 Φλεβάρη, στις 7 μ.μ., η «Δικτύωση Εκπαιδευτικών για την ανατροπή της αξιολόγησης» διοργανώνει διαδικτυακή εκδήλωση με θέμα «Η τηλεκπαίδευση δεν είναι εκπαίδευση. Ενισχύει τους ταξικούς αποκλεισμούς των μαθητών. Διαλύει τις εργασιακές σχέσεις των εκπαιδευτικών. Επιβαρύνει τους γονείς».

Καλούμε τους συναδέλφους εκπαιδευτικούς, γονείς και μαθητές να παρακολουθήσουν την εκδήλωση, να σχολιάσουν και να ζητήσουν τον λόγο.

Σύνδεσμος ZOOM: https://us02web.zoom.us/j/85977396499

Μετάδοση από τη σελίδα της Δικτύωσης: https://www.facebook.com/groups/ediktiosi

Voucher: δεν εξαργυρώνεται η οργή μας

Σύμφωνα με το πρόγραμμα Ψηφιακή Μέριμνα ΙΙ, ύψους 141 εκατομμυρίων ευρώ, θα διατεθούν επιταγές 200 ευρώ σε όλους τους εκπαιδευτικούς με στόχο την ενίσχυσή τους στη νέα ψηφιακή εποχή, στο πλαίσιο της ευρύτερης επένδυσης στον ψηφιακό μετασχηματισμό της εκπαίδευσης. Υλοποιείται με τη συνεργασία των υπουργείων Οικονομίας, Παιδείας, Εργασίας και Ψηφιακής διακυβέρνησης. Στο συγκεκριμένο πρόγραμμα διακηρύσσεται  «Οικοδομούμε στο κεκτημένο της τηλεκπαίδευσης».

Πολύ σαφείς οι διατυπώσεις για τον στόχο του σχεδίου, δεν αφήνουν καμιά αμφιβολία ότι πρόκειται για ένα ακόμη βήμα κανονικοποίησης και νομιμοποίησης της νέας ψηφιακής εκπαιδευτικής πραγματικότητας.

Ποια όμως ήταν τα πραγματικά «κεκτημένα» της τηλε-«εκπαίδευσης», όλο το διάστημα εφαρμογής της; Τα γνωρίσαμε βιωματικά μέχρις ότου επιβεβαιωθούν και ερευνητικά: απογειώνει τις ταξικές ανισότητες και αποκλείει τους φτωχούς μαθητές, όχι επειδή δεν έχουν τον «εξοπλισμό», αλλά κυρίως λόγω των συνολικά εξαιρετικά δύσκολων συνθηκών ζωής στα σπίτια τους και των μειωμένων κινήτρων για συμμετοχή. Μεταθέτει το κόστος και την ευθύνη της μάθησης στις οικογένειες. Δημιουργεί δυσαναπλήρωτα μαθησιακά κενά και σπάει την κοινωνικότητα και τη σχολική κοινωνικοποίηση (αυξημένη αποξένωση και απομόνωση). Προκαλεί ψυχολογικά προβλήματα και εθισμό των μαθητών στον ψηφιακό κόσμο. Καταστέλλει τις καταλήψεις, ελέγχει και πειθαρχεί την εκπαιδευτική κοινότητα. Διαλύει τις εργασιακές σχέσεις με ωράριο λάστιχο και προσλήψεις 3μηνιτών αναπληρωτών.

Καμία και κανένας δεν μπορεί να ισχυριστεί πλέον ότι δεν γνωρίζει τις καταστροφικές επιπτώσεις των τηλε-«μαθημάτων». Σύσσωμη σχεδόν η παραταξιακή βεντάλια στον συνδικαλισμό, νομιμοποίησε την απάτη της τηλε-«εκπαίδευσης» και μάλιστα πρόβαλε στις διεκδικήσεις της τη διάθεση τεχνολογικού εξοπλισμού από το κράτος σε μαθητές και εκπαιδευτικούς,  προκειμένου να αρθούν οι ανισότητες στην πρόσβαση. Μήπως τώρα με το voucher, ο αγώνας τους «δικαιώνεται»;

Η αποδοχή του voucher από τη μια θα μονιμοποιήσει την τηλε-«εκπαίδευση» σε έκτακτες καταστάσεις (βλέπε τον πρόσφατο χιονιά και τις μαθητικές καταλήψεις), από την άλλη θα μας οδηγήσει στο μεικτό σύστημα εκπαίδευσης. Πολύ εμφατικά, η κατεύθυνση αυτή δίνεται ήδη από το Υπουργείο με τις εντατικές επιμορφώσεις σε ψηφιακές δεξιότητες για την εξοικείωση  με τις πλατφόρμες του ΠΣΔ και των αντίστοιχων πολυεθνικών και την εφαρμογή της ανεστραμμένης τάξης.  Με την εξαργύρωση του voucher και «λυμένο» το ζήτημα του εξοπλισμού, το Υπουργείο θα μας κουνάει το δάχτυλο στις κάθε λογής αξιολογήσεις για ανεπαρκή παραγωγή ψηφιακού εκπαιδευτικού υλικού, για ελλιπή εφαρμογή της ανεστραμμένης τάξης. Θα δείχνει επίσης μηδενική ανοχή στις μαθητικές καταλήψεις μετατρέποντάς μας σε εσωτερικά ΜΑΤ της σχολικής ζωής, διότι καίγεται και η συνδικαλιστική δικαιολογία να μην παρέχουμε τηλεκπαίδευση από το σπίτι, αφού πια θα έχουμε «εξασφαλισμένο τον εξοπλισμό».

Με επίγνωση των οικονομικών δυσκολιών που αντιμετωπίζουμε οι εκπαιδευτικοί και ιδιαίτερα οι αναπληρωτές, το Υπουργείο ρίχνει ένα δέλεαρ για να πιαστούμε στην φάκα της αντιδραστικής του πολιτικής. Αν ενδιαφερόταν για την ουσιαστική ενίσχυση του σχολείου και των εκπαιδευτικών, θα είχε κάνει πολύ διαφορετικές κινήσεις από αυτές που επιχειρεί. Στεκόμαστε απέναντι σε αυτή την πολιτική και συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε με βάση τα ταξικά συμφέροντα και τις βασικές κοινωνικές ανάγκες μαθητών και εκπαιδευτικών. Συνεχίζουμε να υπερασπιζόμαστε τις κατακτήσεις μας: δεν εργαζόμαστε για την αξιολόγηση - κατηγοριοποίηση των σχολείων. Παλεύουμε για μείωση των μαθητών στα τμήματα, μείωση της ύλης και των εξετάσεων, προσλήψεις μόνιμων εκπαιδευτικών.

Η οργή που προκλήθηκε από την εφαρμογή της τηλε-«εκπαίδευσης» δεν θα εξαργυρωθεί με voucher. Καμία συναίνεση, καμία ανοχή - δεν αποδεχόμαστε το voucher. Η δυσαρέσκειά μας να εκφραστεί μέσα από συλλογικούς αγώνες και στάση αξιοπρέπειας απέναντι στη χυδαία επιχείρηση εξαγοράς μας και στην επιχείρηση νομιμοποίησης της επίθεσης της τηλε-«εκπαίδευσης».